یکی از عوامل مهم در انتخاب و استفاده از سیم و کابلها، درک صحیح از محدودیتهای دمایی آنها است. سیم و کابلها با توجه به جنس هادی، نوع عایق و روکش خود، ظرفیت خاصی در تحمل دما دارند. در صورتی که دمای سیم و کابل از حد مجاز فراتر رود، ممکن است به عایق یا هادی آسیب جدی وارد شود که این موضوع میتواند منجر به کاهش عمر مفید کابل یا حتی خطرات جدی مانند آتشسوزی شود. بنابراین، آگاهی از حداکثر دمای مجاز برای هادی، عایق و روکش سیم و کابلها برای استفاده بهینه و ایمن از این محصولات ضروری است.
- حداکثر دمای مجاز هادی سیم و کابل
دمای مجاز هادی که معمولاً از جنس مس یا آلومینیوم است، به نوع عایق و شرایط بهرهبرداری بستگی دارد. در شرایط عادی، اگر کابل دارای عایق PVC باشد، حداکثر دمای مجاز هادی ۷۰ درجه سانتیگراد است. در کابلهای با عایق XLPE این مقدار به ۹۰ درجه سانتیگراد میرسد. در شرایط اضطراری یا اضافه بار موقت، این دما میتواند تا حدود ۱۰۵ درجه افزایش یابد. همچنین در زمان اتصال کوتاه، دمای هادی میتواند برای چند ثانیه به ۱۶۰ درجه (در کابلهای با عایق PVC) و تا ۲۵۰ درجه سانتیگراد (در کابلهای با عایق XLPE) برسد.
- حداکثر دمای مجاز عایق سیم و کابل
هر نوع عایق کابل تحمل دمایی مشخصی دارد. عایق PVC تا ۷۰ درجه سانتیگراد در حالت عادی و تا ۱۶۰ درجه در شرایط اتصال کوتاه مقاومت دارد. عایق XLPE تا ۹۰ درجه سانتیگراد در حالت عادی و ۲۵۰ درجه در زمان اتصال کوتاه قابل استفاده است. عایقهای EPR و لاستیکی نیز معمولاً در محدوده ۶۰ تا ۹۰ درجه سانتیگراد در بهرهبرداری مداوم قرار دارند. عایق سیلیکونی برای شرایط خاص صنعتی و حرارت بالا، تا دمای حدود ۱۸۰ درجه سانتیگراد کاربرد دارد.
- حداکثر دمای مجاز روکش یا غلاف نهایی کابل
روکش یا غلاف نهایی کابل نیز باید متناسب با شرایط محیطی انتخاب شود. روکشهای PVC معمولاً تا دمای ۷۰ درجه سانتیگراد دوام دارند. روکشهای پلیاتیلن (PE) و روکشهای کمدود و بدون هالوژن (LSZH) معمولاً تا ۹۰ درجه مقاوماند. در کابلهایی که نیاز به تحمل دمای بالاتری دارند، از روکشهایی با فرمولاسیون خاص یا مواد ترموپلاستیک با تحمل دمایی تا ۱۲۵ درجه سانتیگراد استفاده میشود.